W Roar Dance wierzymy, że dzieci uczą się najlepiej wtedy, gdy łączymy ruch, radość i emocje. Dlatego stworzyliśmy program, który nie tylko rozwija ciało, ale też wspiera serce i umysł ucząc dzieci rozpoznawania, rozumienia i nazywania emocji. Wszystko to przez to, co dzieci kochają najbardziej: taniec, zabawę i bajkę.
Dlaczego edukacja emocjonalna jest dziś tak ważna?
W świecie pełnym presji, ocen i niepewności, emocje są jak mapa – pomagają dziecku zrozumieć, co jest dla niego ważne, czego potrzebuje, na co nie wyraża zgody, a co przynosi radość.
Badania są jednoznaczne:
– ponad 50% dzieci w Polsce ma niską samoocenę,
– 41% zmaga się codziennie z trudnościami psychicznymi,
– niemal 40% uczniów miało myśli samobójcze.
Czy możemy pozwolić sobie na czekanie?
Każdy dzień bez wsparcia emocjonalnego to dzień, w którym dziecko może poczuć, że „coś jest z nim nie tak”. Tymczasem emocje to nie problem – to sygnał, że coś w naszym otoczeniu wymaga uwagi, zmiany lub akceptacji. Ucząc dziecko zrozumienia wobec siebie, dajemy mu narzędzie do życia.
Jak uczymy emocji przez taniec?
Nasze zajęcia to taniec dla dzieci z misją wspierania rozwoju emocjonalnego i budowania pewności siebie. Przewodnikiem dzieci jest Lew Lolek – pacynka, która zaprasza do wspólnej podróży po świecie emocji.
1. Każda emocja to opowieść
Na początku zajęć Lolek pojawia się zaplątany w kolorowe wstążki. Co się stało? Czy to makaron spaghetti? Czy może lampki choinkowe? Dzieci próbują zgadnąć – a przy okazji uczą się rozpoznawać emocje poprzez metafory i taniec. Na każdej lekcji rozwiązujemy zagadkę jednej emocji – poznajemy, czym jest smutek, złość, strach czy radość, co nam mówią i jak z nimi być.
2. Emocje jako drogowskazy
Dzieci przyczepiają wstążki-symboliczne „nici emocji” do specjalnej mapy, tworząc własną drogę do zrozumienia siebie. Uczą się, że emocje nie są złe – są informacją. To buduje samoakceptację, odwagę i empatię.
3. Ruch = radość
Zajęcia mają formę opowieści ruchowej. Każda emocja ma swój rytm:
– smutek – wolny, płynący ruch;
– złość – tupanie, mocne gesty;
– strach – skradanie się, chowanie;
– radość – skakanie, śmiech, taniec;
Dzieci nie tylko uczą się o emocjach – one je przeżywają, oswajają i wyrażają w bezpieczny sposób. Taniec staje się językiem emocji, a ciało ich sojusznikiem.
Co możesz zrobić w domu?
Zależy nam, aby wspierać dzieci nie tylko na zajęciach, ale także w codziennym życiu. Dlatego przygotowaliśmy dla rodziców proste narzędzia, które pomagają kontynuować naszą wspólną misję:
- dzienniczek emocji – do wspólnego zapisywania i nazywania przeżyć dziecka;
- kalendarz emocji – który pozwala zaobserwować, które emocje dominują w danym czasie;
- zamiana komunikatów – np. zamiast „nie płacz” – „Widzę, że jesteś smutny. Chcesz się przytulić?”;
- audiobajki o emocjach – krótkie opowieści, które dziecko może słuchać w domu, utrwalając tematy z zajęć.
W Roar Dance nie tylko tańczymy. Uczymy, że emocje są naszymi sprzymierzeńcami. Każda z nich – nawet trudna – niesie ważną wiadomość: coś się dzieje, posłuchaj mnie.
Dołącz do naszej misji. Pobierz materiały. Słuchaj bajek. Rozmawiaj z dzieckiem. Bo każde dziecko zasługuje na to, by rozumieć swoje emocje.
